Çiçək və qızcığaz.

Hər səhər bir qızcığaz,
çiçəkləri dərə-dərə qoxulayardı.

qoxulaya-qoxulaya
çiçəklərin arasında uzanardı.
Sonra,
sonra isə
topladığı çiçəklərə
həzin nəğmə deyərdi.
bir sözlə bu qızcığaz,
çiçəkləri çox sevərdi

çox sevdiyi üçün də onları dərərdi.
Ona görə dərərdi ki,
Bir başqası bu çiçəkləri dərə bilərdi.
Əks təqdirdə bu qızcığaz,
çiçəklərin həsrətindən ölə bilərdi.
Qızcığaz çiçəkləri sevə-sevə yaşayar,
onlardan zövq alardı

bu zövqü itirməkdən qorxardı.

Hər səhər ……yox
daha “hər səhər” deməyəcəm.

Bir səhər bu qızcığaz,
daha çiçəklərin arasında görünmədi.
Sanki çiçəklər belə
bu səhərin gəlişinə sevinmədi.
Hər səhər çiçəkləri dərməkdən zövq alan
qızcığaz,
indi özü dərilmişdi.
Dərilməsə kimi isə həsrət ilə
Məhv edə bilərdi.
Kiməsə zövq vermək üçün
qoxulanacaqdı.
Ona da həzin nəğmələr oxunacaqdı.
Çiçəklər də tər qoxulu,
Qızcığaz da tər qoxulu,
Hər ikisi bir qoxulu.

Qızcığaz nəyi isə itirməkdən çox qorxsada,
Kimi isə yaşatmağa doğulmuşdu.

29.02.08 HY

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: